Έχουμε οικογένεια, φίλους, εραστές κλπ... Είμαστε μέρη ενός συστήματος όπου οι αλληλεπιδράσεις είναι τρομακτικές. Και όσο και προσεκτικοί αν είμαστε, πάντα κάτι μπορεί να γίνει και να πληγώσει τους άλλους...
Αυτό που κάνει μια σχέση αληθινή είναι το κουράγιο να συγχωρείς. Από τα ασήμαντα στα σημαντικά. Από το πιο μικρά μέχρι τα πιο μεγάλα. Μέσα μας υπάρχει μια ζυγαριά. Κάθε φορά που κάτι μας πειράζει πρέπει να ζυγίζουμε και να λέμε τι είναι πιο σημαντικό για μας: ο εγωισμός ή ο άνθρωπος και η σχέση που έχουμε μαζί του;
Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Κι αυτό είναι καλό γιατί μόνο έτσι υπάρχει ελπίδα να τους γνωρίσουμε πραγματικά. Τα ελαττώματα θα υπάρχουν πάντα. Το θέμα είναι: τον δέχεσαι έτσι όπως είναι; Αν ναι, συνεχίζεις. Αν όχι, καλύτερα να πεις αντίο από νωρίς.
Να θυμάσαι όσο αυστηρός είσαι με τους άλλους να είσαι και με τον εαυτό σου. Ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο. Και να έχεις το θράσος να λες :ναι, αυτό που έκανα ήταν μαλακία! Αλλά το έκανα! Γιατί έτσι ένιωσα πως έπρεπε να κάνω. Και μην κατηγορείς τους άλλους που είναι οι εαυτοί τους. Αυτή είναι και η μαγεία του πράγματος. Δεν είμαστε Θεοί και δεν μπορούμε να κάνουμε τους άλλους όπως θέλουμε. Πόσο βαρετό θα ήταν άλλωστε αυτό!
Στο ταξίδι δεν είσαι μόνος. Απλά πρέπει να πατάς στα δικά σου πόδια.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου