Τρίτη 13 Ιανουαρίου 2009

Τα παραμύθια...

Το πραγματικό πρόβλημα με τα παραμύθια είναι πως διαβάζοντάς τα εστιάζουμε σε λάθος πράγματα. Π.χ. στην Χιονάτη, αντί να εστιάσουμε στο ότι η μάγισσα ξεγέλασε τη Χιονάτη και της έδωσε το δηλητηριασμένο μήλο, εστιάζουμε στο ότι πήγε στο τέλος το βασιλόπουλο και την έσωσε. Κι έτσι αντί στη ζωή να προσέχουμε τις μάγισσες, περιμένουμε πρίγκηπες να μας σώσουν...

Τετάρτη 15 Οκτωβρίου 2008

Χρηματιστήριο Αξιών

Πόση είναι η τιμή της τιμής στις μέρες μας;

Δευτέρα 4 Αυγούστου 2008

Ανθρώπινες σχέσεις...

Έχουμε οικογένεια, φίλους, εραστές κλπ... Είμαστε μέρη ενός συστήματος όπου οι αλληλεπιδράσεις είναι τρομακτικές. Και όσο και προσεκτικοί αν είμαστε, πάντα κάτι μπορεί να γίνει και να πληγώσει τους άλλους...
Αυτό που κάνει μια σχέση αληθινή είναι το κουράγιο να συγχωρείς. Από τα ασήμαντα στα σημαντικά. Από το πιο μικρά μέχρι τα πιο μεγάλα. Μέσα μας υπάρχει μια ζυγαριά. Κάθε φορά που κάτι μας πειράζει πρέπει να ζυγίζουμε και να λέμε τι είναι πιο σημαντικό για μας: ο εγωισμός ή ο άνθρωπος και η σχέση που έχουμε μαζί του;
Οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Κι αυτό είναι καλό γιατί μόνο έτσι υπάρχει ελπίδα να τους γνωρίσουμε πραγματικά. Τα ελαττώματα θα υπάρχουν πάντα. Το θέμα είναι: τον δέχεσαι έτσι όπως είναι; Αν ναι, συνεχίζεις. Αν όχι, καλύτερα να πεις αντίο από νωρίς.
Να θυμάσαι όσο αυστηρός είσαι με τους άλλους να είσαι και με τον εαυτό σου. Ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο. Και να έχεις το θράσος να λες :ναι, αυτό που έκανα ήταν μαλακία! Αλλά το έκανα! Γιατί έτσι ένιωσα πως έπρεπε να κάνω. Και μην κατηγορείς τους άλλους που είναι οι εαυτοί τους. Αυτή είναι και η μαγεία του πράγματος. Δεν είμαστε Θεοί και δεν μπορούμε να κάνουμε τους άλλους όπως θέλουμε. Πόσο βαρετό θα ήταν άλλωστε αυτό!
Στο ταξίδι δεν είσαι μόνος. Απλά πρέπει να πατάς στα δικά σου πόδια.

Σκέφτομαι...

Από παλιά σκεφτόμουν... Ξέρεις, αυτή η φωνούλα που σου μιλάει μέσα στο κεφάλι και την ακούς μόνο εσύ... Και καμιά φορά μιλάει τόσο δυνατά που οι γύρω σε σκουντάνε και σου λένε:"Εεε! Πού ταξιδεύεις;" Κι εσύ λες: "Κάτι σκεφτόμουνα..." Βέβαια, υπάρχει και η άλλη περίπτωση σκουντίματος. Αυτή που μέσα στο μυαλό σου όλα σταματάνε αλλά δυστυχώς η ζωή συνεχίζεται που λένε...
Σκεφτόμουν, λοιπόν, από παλιά... Κι είπα να γράψω αυτά που σκέπτομαι, γιατί τα γραπτά μένουν... Θα μου πεις βέβαια κι εσύ:" Και τι με νοιάζει εμένα; Κι εγώ σκέπτομαι αλλά δεν το κάνω θέμα!" Δίκιο έχεις... Έλα όμως που εγώ είπα να τα γράψω και θα τα γράψω...
Καλή ανάγνωση λοιπόν! Και θα τα πούμε ξανά...